شاپور شهبازی ابتدا به پیشینۀ پژوهش دربارۀ این بنا پرداخته، سپس با اشاره به شباهت این بنا با آرامگاه کورش بزرگ، به وضعیت قرارگیری آرامگاه در دشت و توصیف وضعیت ظاهری آن پرداخته و  درادامه با ذکر دلایلی این بنا را متعلق به کورش جوان پسر داریوش دوم می‌داند که در سال 401 ق.م به دلیل شورش علیه اردشیر دوم، کشته شده و با استفاده از نفوذ مادرش در محلی دور از بابل و شوش  به خاک سپرده شده است.