سرفراز، علی‌اکبر، "بیشاپور طرحی نو در معماری باستان"، گردش، شمارۀ ؟، صص 15ـ12.

هدف نویسنده از نگارش این مقاله، معرفی بیشاپور به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معماری و شهرسازی ایران باستان است. زیرا به گفتۀ وی در بیشاپور، هنرمندان از یک سو بر خلاف شهرهای اردشیرخوره و دارابگرد که ادامه دهندۀ سنت معماری پارتی بودند، چرخشی به سمت احیاء سنت‌های پارسی و هخامنشی داشته و از سوی دیگر با بهره‌گیری از طرح‌های تزیینی و شیوه‌های برگرفته از تمدن‌های دیگر به ابداع طرح‌های جدید دست زده و موفق شدند با احداث این شهر فصل نوینی در تاریخ معماری و شهرسازی ایران بگشایند.