تحليل شکستگي گسل قطر _ کازرون و تاثير آن در گسترش منابع آب کارستي,

مهران عزيززاده؛  به راهنمايي: محسن پورکرماني

پايان نامه (کارشناسي ارشد) دانشگاه شهيد بهشتي، تهران،1375, 281 صفحه، تصوير، جدول، کتابنامه

کمترين چينه خورده -تراستي زاگرس در جنوب‌غرب ايران، از پشته‌هاي تاقديسي با روندNW_SE تا E_W تشکيل شده، که اغلب طولي کمتر از 100KM دارند. در برخي نواحي نيز روند اين چينها توسط مناطق گسلي راست گرد، دگرشکل و يا گسيخته شده‌اند. معروفترين اين مناطق، خطواره شمالي-جنوبي قطر-کازرون در زاگرس مرکزي است محور تاقديسها در مجاورت اين خطواره يا مستهلک شده و يا در جهتي که تداعي‌گر يک جابجايي راست‌گرد است ، چرخيده‌اند; ولي هرگز آن را قطع نکرده‌اند. آثار اين خطواره در جابجايي چپ‌گرد محور ژرفاسنجي خليج‌فارس نيز قابل تعقيب است. بررسيهاي چينه‌شناسي و مورفوتکتونيکي نشانگر آن است که در سرتاسر زمان زمين‌شناسي تجديد حرکت در طول اين گسل، در رسوبگذاري تاثير گذاشت ، و دگرشکلي ساختاري را تعديل و يا کنترل کرده است. شواهد لرزه‌خيزي معاصر نيز دلالت بر آن دارد که اين خطواره تجلي سطحي يک گسل امتداد لغز راست‌گرد مدفون است. بنابراين به نظر مي‌رسد که بخش اعظم حرکات گذشته اين گسل متفاوت از فعاليت معاصرش -که به صورت يک گسل امتداد لغز راست‌گرد است -بوده باشد. گسل قطر-کازرون در طول مسيرش تاثير زيادي بر روي گسترش سيماهاي کارستي و يا منابع آب زيرزميني گذاشته است. به منظور بررسي تاثير گسل قطر-کازرون در گسترش پديده‌ها و منابع آب کارستي، حوضه آبگير کازرون در بخش شمالي اين گسل - در موقعيت 51 درجه و 17 دقيقه تا 51 درجه و 51 دقيقه طول شرقي، و 29 درجه و 26 دقيقه تا 29 درجه و 51 دقيقه عرض شمالي-انتخاب گرديد. منطقه کازرون با وجود سيماهاي کارستي بي‌نظيري از قبيل غار شاپور و تنگ چوگان، جز مهمترين نواحي کارستي ايران محسوب مي‌شود. اين منطقه تمام مراحل چرخه ژئومورفيک کارست را دربردارد، و پديده‌هاي کارستي در گوشه و کنار آن، در ابعاد و اشکال متنوع گسترش يافته‌اند. وجود چشمه‌هاي دائمي بزرگ ، و گسترش قابل توجه منابع آب زيرزميني در اين منطقه - که از نظر اقليمي جز مناطق نيمه خشک محسوب مي‌شود-از جمله پديده‌هاي است که تاثير گسل قطر-کازرون را در اتصال کارستي نشان مي‌دهد. بررسيهاي فتوژئولوژيکي و مطالعات صحرايي شبکه گسترده‌اي از انواع شکستگيها را در حوضه آبگير کازرون مشخص نمود; که پراکندگي، جهت‌گيري، و تراکم آنها تحت تاثير مستقيم يا غير مستقيم ويژگيهاي سنگ‌شناسي، چينه‌شناسي، و ساختاري محلي و يا منطقه‌اي قرار دارد. مطالعه نقشه‌هاي نمودار قطبي که براي منطقه تهيه شده، نشانگر آن است که انحراف تمرکز شکستگيهاي برشي از يک توزيع يکنواخت منجر به توسعه چهار دسته اصلي در جهات 140-160,110-130,70-90,0-30 درجه شده است ; که به ترتيب قابل قياس با مولفه‌هاي P,X,R,R منطقه برش گسل قطر- کازرون هستند. شکستگيهاي کششي (T) منطقه، اغلب در راستايي به موازات محور واتنش اصلي حداقل (X3) جهت‌گيري شده‌اند. بررسيهاي انجام شده نشانگر آن است که بيشتر از 80 درصد دره‌هاي کارستي منطقه در امتداد اين شکستگيها گسترش يافته‌اند. علاوه بر اين، گسترش افقي و عمودي گالري غارها نيز ارتباط با جهت‌گيري اين شکستگيها است. در يک نگاه منطقه‌اي به نظر مي‌رسد که آبراهه‌هاي دروني در منطقه برش ناشي از حرکات گسل قطر کازرون گسترش يافته‌اند; نقش تغذيه آبخوانهاي گسترده موجود در خليج‌فارس و نواحي شمال شرق هموکلين خشک عربي را-از طريق نواحي مرتفع زاگرس -بر عهدده داشته باشند.

گسل‌هاي بزرگ و بنيادي کمربند زاگرس چين خورده (گسل‌هاي کازرون و سروستان) رابطه آنها با هندسه ساختاري و تکوين دگر ريختي کوهزا در زاگرس,

/ کورش بذرافکن؛ به راهنمايي: محمدرضا صمديان. پايان نامه(کارشناسي ارشد) دانشگاه تربيت مدرس,1376، 182 صفحه، تصوير، جدول، نمودار، نقشه، کتابنامه

گسلهاي سروستان و کازرون دو گسل راستالغز راست بر اصلي و بنيادين در کمر بند زاگرس چين خورده ايران هستند. گسل سروستان در 70 کيلومتري خاور شيراز قرار دارد. اين گسل را ميتوان به وسيله نمودهاي سطحي مانند : ظهور چشمه‌هاي آب شور، همراهي گنبدهاي نمکي، اختلاف روند چين‌خوردگي و اختلاف ارتفاع و دورافتادگي واحدهاي چينه‌نگاري همسان در دو سوي گسل، خمشهاي ساختاري، و همچنين نمودهاي ژرفي شامل : لرزه‌خيزي و راهيابي گنبدهاي نمکي مشخص نمود. گسل سروستان با توجه به اينکه لايه‌هاي آبرفتي کنگلومراي سروستان را با دوره رسوبي 6-30 هزار سال پيش جابجا و کج نموده است و نيز با توجه به داده‌هاي لرزه خيزي دستگاهي و تاريخي و شواهد ديگر و شواهد ديگر ميتوان گسلي فعال قلمداد نمود. بر پايه داده‌ها و دلايل بدست آمده گسل سروستان خاستگاه پي سنگي داشته و پيدايش آن به پرکامبرين باز ميگردد. افزون بر اين گسل سروستان را ميتوان به دو بخش جنوبي با راستاي شمال باختري-جنوب خاوري با حرکت نرمال و بخش شمالي با راستاي شمالي-جنوبي با حرکت واژگون تکه‌بندي نمود. گسل کازرون در 143 کيلومتري باختر شيراز قرار دارد. و از گسل دنا در شمال شروع و تا سواحل خليج فارس و از آنجا به قطر در جنوب به طول کلي 500 کيلومتر و با خميدگيهاي چندي ادامه دارد. گسل کازرون نيز به وسيله نمودهاي سطحي همچون ظهور چشمه‌هاي آبگرم گوگرددار، قرارگيري خطي گنبدهاي نمکي، اختلاف روند چين خوردگي در دو سوي گسل و همچنين اختلاف ارتفاع و دور افتادگي واحدهاي چينه‌نگاري هم ارز در دو سوي آن، خمشهاي ساختاري در چينها و انحراف مسير رودخانه دائمي نزديک گسل و نيز نمودهاي ژرفي شامل : لرزه خيزي، راهيابي گنبدهاي نمکي دشتي، کمارج، درنگ نمک ، خور موج، چاه پير و ونده در راستاي آن و همچنين ارتباط کجشدگي سازند بختياري در پيرامون گنبد کمارج و دگر شيبي بين سازندي در ستون چينه‌نگاري سازند آغاجاري و سرانجام وجود گسلهاي رانده ثانوي در سازند بختياري واقع در نزديکي گسل کازرون ممکن است ، گسلي پر تکاپو برشمرد. هر چند، پيدايش آن به پرکامبرين باز ميگردد و از آن پس در برهه‌هاي گوناگون بطور پياپي و احتمالا با مکانيسمهاي گوناگون باز جنبشي يافته است. شواهد و داده‌هاي کنوني، جنبش اصلي و پاياني گسل کازرون را راستالغز راست بر همراه با جنبش فرعي شيب لغز نمايان مي‌سازد. آخرين جنبشهاي اصلي گسلهاي سروستان و کازرون از کارسازي کوهزايي آلپ پسين در طي ميوسن، پليوسن بر پوسته زاگرس (پي سنگ و پوشش رسوبي) برخاسته و با دگر ريختي اصلي پوشش رسوبي زاگرس به صورت چين‌خوردگي همزمان بوده‌اند. جنبشهاي متفاوت در راستاي گسلهاي ياد شده که به دگر ريختي شکننده پي سنگ زاگرس وابسته بوده‌اند موجب دورافتادگي، خمش و ناهمترازي ساختاري موضعي در ستون قائم چين خوردگي ميوسن-پليوسن پوشش رسوبي زاگرس گرديده‌اند. از اينرو گسلهاي سروستان و کازرون را بايستي گسلهاي مستقل از چين‌خوردگي ولي همزمان با چين‌خوردگي و از نوع پاره ساز (عرضي-برشي) با سر منشاء پي سنگ قلمداد نمود. روند، مکانيسم، سبک و همزماني دگر ريختي‌هاي ياد شده (گسلش و چين‌خوردگي) و نيز همنشيني و رابطه هندسي آنها با يکديگر، کارسازي نيروهاي فشارشي شمال خاوري و در طي يک فاز اصلي کوهزايي (آلپ پسين) از ديدگان ساختاري، تکتونيکي و جنبشي کاملا سازگاري دارند. کافتگي درياي سرخ و کوچ چرخشي (ولواندک) ورقه عربستان به سوي شمال-شمال خاور (ورقه اوراسيا) زادگاه نيروهاي فشارشي تکتونيکي بوده و دگر ريختي‌هاي مورد بحث را در کمربند زاگرس فراهم نموده‌اند. روند، سبک و ميزان کوتاه شدگي اين کمربند با چگونگي، سمت و اندازه کافتگي در درياي سرخ سازگاري دارد.

برگرفته از : www.irandoc.ac.ir

 

افشار، منصور، کازرونیهارا بشناسيم"، خواندنيها، سال 6، ش45، تيرماه1325، ص۳۰ـ۲۹.

              " آبياري منطقة كازرون"، كشاورزي، سال21، ش3، 1336، صص38-42.

آتشي، منوچهر، "افسانه روباه در ضرب المثلهاي كازرون" كتاب هفته، ش9: 162.

اديب طوسي، محمدامين، " لهجة كازروني قديم"، مجلة دانشكدة ادبيات تبريز، دوره هفتم، ش۱، خرداد۱۳۳۴، صص۴۰ـ۲۶. 

اذكايي، پرويز، "بلياني، پير خواجو"، وقف، ميراث جاويدان ،ش3، ص

                  "خاندان بلياني"، دانش‌نامة جهان اسلام، ج4، تهران : بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، صص ۴۰ـ۲۶. د

افشار، ايرج، "سندي در بارة بقعة شيخ مرشد كازروني"، آينده، سال پنجم، ش1، 1358.

اقتداري، احمد، " شناسايي آباديهاي فارس در فردمس المرشديه" ، هفتاد مقاله 1(1369): 170- 165.

بشاش، رسول، " كتيبة دو دختر كازرون"، اثر، ش21، صص152-159.

بهرام‌زاده، هيبت الله "رابطة هوش و جمعيت خانواده"، سروش، ش628، آذر۱۳۷۱، صص۱۴ـ ۱۲.

بهروزي، سيمين، "دل"، تكاپو، دورة جديد، ش1.

بهروزي، علي نقي، "باغ نظر كازرون"، يغما، سال 28، 1354،صص۵۶۸ـ۵۶۵.

                      "صدر السادات كازروني"، يغما، ش31، 1357، ص438-441.

                      "مردي دلير و وطن پرست"، پارس، ش3449، 1349.

                      " پيشينه تاريخي و فرهنگي شهر كازرون، چند گفتار. ص. 131-111.

بهنام، عيسي(پرويز): "مجسمه شاپور اول" سخن، دوره پنجم، دیماه۱۳۳۲، ش۱،صص۴۸ـ۴۶.

تفضلي، احمد، "؟كتيبة پريشان"، كلك، ش؟ ، 1375، ص80-83.

تهراني، سيدجليل الدين، "رساله آثار قديم فارس"، گاهنامه، 7: 32-1 (ضميمه)

ثواقب، جهانبخش، كازرون در آثار جغرافي نگاران مسلمان، فرهنگ فارس، سال چهارم، ش13 و 14، بهار و تابستان 1376.

       "جغرافياي تاريخي شاپور و كازرون"، سال اول، شماره سوم، پاييز 1373، ص45-29.

حاتمي، حسن، "افسانه روباه و سگ در ضرب المثلهاي كازرون"، كیهان هفته، ش 38: 182.

                    " ترانه هاي محلي و مثلهاي محلي [كازرون و شيراز]، گلهاي رنگارنگ، ش11:151-150.

                    "چند روايت كازروني از تراته دويدم و دويدم" كتاب هفته، آذر۱۳۴۰،ش8: 145-144.

                    "روباه و افسانه هاي محلي كازرون"، پيام نوين، ج3، ش4: 56-55.

                   " گلابارون، دعاي باران در كازرون"، پيام نوين، ج7، ش3.

                     " گنجشکک اشی مشی، متل کازرونی"، کتاب هفته، ش۷، ۱۱۱ـ.۱۱۰

                    شعر، ش21(ويژه‌نامه بومي‌سرود)، بهار 1376،

                  " بازيهاي محلي كازرون" پيام نوين، ج1، ش1: 19-16، و ش11/12: 78-76 و ج2،ش1: 21-19 و ش2: 45-44، و ش8: 38-36، و ش4: 29-27، و ش6: 27-25 و ش10: 13-11.

             " كتابه تازه ياب خط پهلوي در كازرون، آينده، 12(1365): 761 و 747 و 14(1367): 685-684.

                  " كورك(كبرك)، آينده، 17(1370): 137- 135.

حكمت، علي اصغر " سفرنامه،0 به كوشش دكتر محمد دبير سياقي، نامه انجمن، سال اول، شماره  سوم، پاييز 1380. صص 127_104 . و سال اول شماره چهارم، زمستان 1380. صص 86_69.

خاتمي، سيدهاشم، پژوهشي پيرامون شهرستان كازرون، فرهنگ فارس، سال سوم، پاييز و زمستان 1375 صص۳۶۰ـ۳۳۱.

دهقان، ابولحسن، " پارس در دوران ساسانيان" تاريخ و فرهنگ ايران. 5(1355) : 93-86. و   ششمين كنگره تحقيقات ايراني، 2(1357): 284-274.

زياري، كرامت الله، "شرايط جغرافيايي تعيين حوزة نفوذ شهر- مطالعه موردي کازرون،بخش اول، رشد آموزش جغرافيا، سال هفتم، زمستان۷۰،ش2۸، صص۳۴ـ۳۲.

                        "شرايط جغرافيايي تعيين حوزة نفوذ شهر- مطالعة موردي كازرون"،بخش دوم، رشد آموزش جغرافيا، سال هشتم، بهار 71، ش29صص۴۱ـ۳۸.

حسام‌زادة حقيقي، چنگيز، "گويش دواني"، مجموعة خطابه‌هاي نخستين كنگرة تحقيقات ايراني، تهران، دانشگاه تهران، 1350، ج1، ص98-77.

رعنا حسيني، كرامت "از ترانه هاي بلوك جره كازرون، سخن، 49-12.

حكمت، علي اصغر، "دخمه شاپور اول" تعليم و تربيت،سال سوم، ش۹و۱۰، آذر و دیماه۱۳۰۶، صص۴۷۸ـ۴۶۷. 

سامي، علي، نقوش برجسته ساسانيان در كوههاي فارس، واژه، دوره اول، ش۳، خرداد۱۳۳۸،صص۲۲۲ـ۲۲۱.

سرفراز، علي اكبر، بيشاپور، شهرهاي ايران، به كوشش محمديوسف كياني، سازمان ميراث فرهنگي كشور، ؟

           " بيشاپور شهر بزرگ ساساني" باستان شناسي و هنر ايران. ج1، ش۲، بهار۱۳۴۸، 69-74.

           " آناهيتا، معبد عظيم بيشاپور" ، گزارش های سومین مجمع سالانه کاوش ها وپژوهشهاي باستان شناسي،۳ (آبان۱۳۵۳)، صص ۱۱۰ ـ۹۱.

           " ايوان موزائيك در بيشاپور" ، پژوهشهاي باستان شناسي، 2(1353): 26-21.

           " بيشاپور شهر بزرگ ساساني" ، تاريخ و فرهنگ ايران، 5(1355): 160-131.

           " كشف نقش برجسته هاي مهم ساساني در تنگ چوگان" ، گزارشهاي چهارمين مجمع سالانه كاوشها و پژوهشهاي باستان شناسي در ايران، تهران، 1355، ص 33-28.

          " نقش برجسته هايي كه دوباره ظاهر شدند"، هنر و مردم. ش155(شهريور 1354): 41- 26.

سلامي، عبدالنبي، "ساخت فعل در گويش دواني"، مجلة زبان‌شناسي، سال پنجم، ش 2. پاييز و زمستان 1367.

                 " ضرب المثلهاي دواني" ، در زمينه ايران شناسي، 3(1370): 228- 227.

               "معماري سنتي دوان" . مجلة سروش ، سال پنجم ، شماره‌هاي 226 تا 229 ، 1362

                 "مثل‌غروب ده دلم گرفته"، شعر، ش21(ويژه‌نامه بومي‌سرود)، بهار 1376، ص 185- 188.

مصدر در گويش دواني . مجلة زبانشناسي ، سال هفدهم ، شمارة 34 ، 1381

واژگان دامداري در گويش دواني . نامة فرهنگستان ، شمارة 19 ، 1381

خرما در فرهنگ مردم خشت و دلوار . مجلة گويش شناسي فرهنگستان زبان و ادب فارسي ، شمارة 1 ، 1382

نكاتي چند در بارة گويش دواني . اولين هم اند يشي گويش شناسي ايران ، نشر آثار ، 1382

گياهان دارويي در طب سنتي دوان . فصلنامة فرهنگ مردم ايران و جهان ، شمارة 1 ، 1382

خرما در فرهنگ مردم كرمان . مجلة گويش شناسي فرهنگستان زبان و ادب فارسي ، شمارة 2 ، 1383

مروري بر يك بازي سنتي در استان فارس . ( خواجة جمالي خشت ) فصلنامة فرهنگ مردم ايران و جهان ،                              شمارة 1 ، 1382

بررسي اجمالي گويش كُرُ شي. مجلة گويش شناسي فرهنگستان زبان و ادب فارسي ، شمارة 3 ، 1383    

سودآور، ابوالعلا، فرماني از آستانة شيخ ابواسحاق كازروني، ؟؟؟،

سيرو، ماكسيم،"بناي كوچك عصر ساساني در نزديكي كازرون"، آثار ايران، ج1، ص131.

                "آتشگاه زردشتي شريف آباد"، ترجمه ابوالحسن سرو مقدم، آثار ايران، 1،(1356): 92- 85.

شاه‌محمدپور، علي‌رضا، "حمامهاي بيشابور"، مجموعه مقالات دومين كنگره معماري و شهرسازي ايران،  ارگ بم، 25تا29 فروردين 1378. جلد سوم، صص139-158.

شمس، محمدجواد، "خاندان بلياني"، معارف، دوره چهاردهم، شماره 2، مرداد_آبان 1376(شماره پياپي41)

شهبازي، شاپور، " گور دختر كازرون"، باستان‌شناسي و هنر ايران، ش9/10، 1351.

شيخ الحكمايي، عمادالدين، " كتيبه‌هاي كوفي دوان"، آينده ، 1367 ش 1 ، صص61-63 .

" گورنبشته‌اي از كازرون"، ناموارة دكتر محمود افشار، ج6، 1370، تهران،3096-3099.

" بازخواني يك وقف‌نامه"، وقف، ميراث جاويدان ،ش1، 1372، صص68-73. 

" وقف‌نامة مدرسة صالحية كازرون"، همان، 1372، ش2، صص36-54.

" كتيبه‌هاي كوفي كازرون،بخش نخست"، همان، 1372 ، ش3، صص94-102.

" كتيبه‌هاي كوفي كازرون، بخش دوم"، همان،1372 ، ش4، صص80-92.

" كتيبه‌هاي كوفي كازرون، بخش سوم"، همان، ش6، 1373صص100-110.

" كتيبه‌هاي كوفي كازرون، بخش چهارم"، همان، 1374، ش10، صص120-130.

" امين الدين بلياني"، دانش‌نامة جهان اسلام، 1378، ج 4، صص 184-185 .

" بناهاي طريقت مرشديه در كازرون"، مقالة مشترك با دكتر هايدة لاله، مجموعه مقالات دومين كنگره معماري و شهرسازي ايران، ارگ بم، 25تا29 فروردين 1378.

 صادقي، علي اشرف، "يادداشتي در بارة ساختمان واجي لهجة دواني" ،مجلة زبان‌شناسي، سال پنجم،  شمارة دوم، پاييز 1367.

       لهجه كازروني قديم, مجلة زبان‌شناسي,

صداقت كيش، جمشيد، "تاريخچه صنعت گيوه دوزي در ايران، گيوه و ملكي" چيستا، 40 (1356): 346- 325.

عقيلي، عبدالله، "دارالضرب شيخ ابو اسحاق"، نامگاني استاد علي سامي، جلد اول، 1370.

فرجيان، مرتضي، "سيد محمد اجتهادي، ناصر"، سالنامة گل آقا، 1372.

فقيهي، ابوالقاسم، "نوروز در فارس" ، فروهر، 18(1362): 938- 920.

كريمي، بهمن: دشت شاپور، شهرشاپور غار شاپور" گوهر، 5(1356): شماره نهم و دهم، صص705-702 و 782-780.

كوروس، غلامرضا، گفتاري درباره قلعه دختر فارس، فرهنگ معماري ايران، ش 2/3 (بهار1355): 61-54

گدار،آندره،"چهار طاقهاي اربعة درة جره"، آثار ايران، ج1، ص 156.

مصطفوي، محمدتقي،" كشف كتيبة بزرگ پهلوي در سرمشهد"، آموزش و پرورش، ج23، ش1 ص 4-8.

                            "اهميت تاريخي جره در سرزمين فارس"، باستان‌شناسي، ج1، ش3-4.

نفيسي، سعيد، "پيكر شاپور"، سخن، ج6، ص765-772.

                   "مجسمة شاپور اول، سخن، ج5، ص46-48.

مظلوم‌زاده، محمد مهدي، "ايزدي كازروني"، ناموارة دكتر محمود افشار، بنياد موقوفات دكتر افشار، جلد سوم، صص1428_ 1432.

"طايفة افشار كازرون"، ناموارة دكتر محمود افشار، بنياد موقوفات دكتر افشار، جلد چهارم، صص2439-2462.

"مدارس كازرون"، ناموارة دكتر محمود افشار، بنياد موقوفات دكتر افشار، جلد هشتم، ؟؟؟

"مرغ خواباني"، فردوسي، ش930، 1348.

"ملا آقا باباي سامي"، نامگاني سامي، شيراز، نويد،  137، صص؟؟

"نگرشي بر تاريخ كازرون"، نامگاني سامي، شيراز، نويد، 1372،صص271-291.

"گوشه‌اي از قلندرخواني قنبر"، سروش، ش469، 1368، صص27-30

"خاله رورو"، بازيهاي نمايشي، ابوالقاسم انجوي شيرازي، تهران، اميركبير، ص19-22

"قصه‌هاي آنخودك"، قصه‌هاي ايراني، انجوي شيرازي، تهران، امير كبير، 1359. (چ دوم)

"دختر كج بخت"، قصه‌هاي ايراني، انجوي شيرازي، تهران، امير كبير، 1355، 2/213.

"دختر گل بريز"، قصه‌هاي ايراني، انجوي شيرازي، تهران، امير كبير، 1355، 2/ 216.

"رستم و اكوان ديو"، مردم و شاهنامه، انجوي شيرازي، تهران، مركز فرهنگ مردم،1355.

"كهك بنا كهزاد"، مردم و شاهنامه، انجوي شيرازي، تهران، مركز فرهنگ مردم، 1355. 2/ 191

"نبرد رستم و اسفنديار"، مردم و شاهنامه، انجوي شيرازي، تهران، مركز فرهنگ مردم، 1355. 2/203

""غار رستم، برج رستم ممسني" مردم و شاهنامه، انجوي شيرازي، تهران، 1354.

"نمايش خاله مومو"، بازيهاي نمايشي، انجوي شيرازي، تهران، اميركبير، 1352، ص19-22

        " بقاياي برجهاي آتش خبر در فارس"، فارس‌شناخت، سال چهارم، شماره ششم، تابستان 1381. صص90_ 108.

مظفريان، منوچهر، "روزنامه‌نگاران كازروني"، ناموارة دكتر محمود افشار، بنياد موقوفات دكتر افشار،  جلد ششم،

      "كازرون در تاريخ روزنامه‌نگاري ايران"، نامگاني استاد علي سامي، به کوشش محمود طاووسی, شیراز, نوید, جلد اول، 1375. صص261_ 279.

      "سلسله كازرونيه و نقش آنها در ترويج و اعتلاي فرهنگ اسلامي ايران" فارس‌شناخت، سال چهارم، شماره ششم، تابستان 1381. صص78_89..

ملك زاده بياني، ملكه، "پژوهشي در باره سكه ها و نقوش و سنگنبشته هاي شاپور اول شاهنشاه ساساني" ، بررسي هاي تاريخي، 7(1351) ش2: 46-23.

منتظم الشعرا،" اصطلاحات لهجه كازرون"، مهر، 9: 166.

منظم كازروني، علي اكبر، "نصاب الشّبان" ، به كوشش محمد جواد بهروزي، يغما، سي و دوم، تهران، 1370، ص 333- 310.

مهريار، محمد، مهندس، سيماي شهر بيشابور در دوران اسلامي، دومين كنگره معماري و شهرسازي ايران، ارگ بم، تهران، فروردين 1378. جلد سوم، به كوشش باقر آيت الله زاده شيرازي، معاونت حفظ و احيا سازمان ميراث فرهنگي، 1379.

مينوي، مجتبي، "علامه قطب الدين"، نقد حال، خوارزمي، تهران، ؟

واجد، محمد جعفر، "جواب سؤالي از شيخ ابواسحاق كازروني" يغما، 23(1349)479-471.

هرمان، جورجيا، " نقشهاي برجسته ساساني در فارس" ترجمه كرامت الله افسر، آگهي نامه، ش36(آذر 1357): 19- 1پ6. 

 

اولین شرط انجام هر پژوهش آگاهی یافتن از پیشینه موضوع پژوهش و شناخت تمامی کارهایی است که پیشتر در آن زمینه انجام شده است. تا هم دوباره کاری نکنیم و هم حقوق معنوی پیشکسوتان در آن عرصه را پاس بداریم.

این وبلاگ منحصرا به معرفی منابع, پژوهشها و آثار منتشرشده(کتاب و مقاله) در حوزه کازرون شناسی خواهد پرداخت. تلاش خواهیم نمود تا در این راستا معرفی و نقد کوتاهی نیز از هر اثر ارائه نماییم. پایان نامه ها, پژوهشهای دولتی, اسناد و نسخه های خطی و عکس و نوار و فیلم های مرتبط نیز حتی المقدور معرفی خواهند گردید.

مجموعه نوشته های این وبلاگ که بخش عمده ای از آن پیشتر فراهم آمده است در آینده به صورت یک جلد کتاب نیز منتشر خواهد شد.